Plankton

2018

“Ik weeg loodzwaar.

Tonnen.

Ik ben één bonk vet
en gefnuikte verwachtingen,

die zich stoot aan elke steen op zijn weg. Ik struikel en sta weer op. Ik weeg loodzwaar,

verankerd aan de grond,

verpletterd door de zwaartekracht.

Als een mislukte atlas sleep ik de wereld achter me aan. Ik weeg loodzwaar

meer dan een karrepaard

meer dan een tank

Ik weeg loodzwaar en toch vlieg ik soms.””

Uit ‘BLAST’ van Manu Larcenet

Plankton is een collage van scènes over de zin en zinloosheid van een geïsoleerd bestaan. We volgen individuen die omringd zijn door totale leegte. Het zijn nietige krabbelaars wier kreten om erkenning ongehoord blijven. ”Is dit het dan, is dit het dan?” vragen ze zichzelf af.

Op het absolute nulpunt van het bestaan kan zomaar het ondenkbare zijn intrede doen, sta je oog in oog met iets dat groter is dan de werkelijkheid. De mens heeft de gave om werelden te creëren bovenop de werkelijkheid. De gave om tijdelijk te ontsnappen aan de eeuwig vooruit tikkende tijd, aan de wetten van de zwaartekracht. Onder een grauwe laag vet en gefnuikte verwachtingen heeft de mens een pure ziel.   In deze ‘slo-mo ballad of sadness and seclusion’ tonen Anna Verkouteren Jansen en Hendrik Kegels een reeks individuen die als moderne Don Quichotes een caleidoscopische droomtocht maken langs het menselijk bestaan. Een trip die ons enerzijds de schoonheid van één enkel moment laat zien, anderzijds de kleinzieligheid ervan. Solitude in D-minor toont zowel de grootsheid van het bestaan als de tederheid van de kleinmenselijkheid.

Concept & regie

Anna Verkouteren Janssen & Hendrik Kegels

Spel

Hendrik Kegels, Adina MacPherson, Woedy Woet, Thomas Dudkiewicz

Muziek

Joeri Heegstra

Decor ontwerp

Anna Verkouteren Janssen, Hendrik Kegels, Bas Giesen

Decor Uitvoering

Bas Giesen

Kostuum

Bas Giesen

Productie

Frascati

Begeleiding

Paul van der Laan, Berthe Spoelstra

Uitvoeringen

2018 Frascati.

Bas de Brouwer
Bas de Brouwer
Bas de Brouwer
Bas de Brouwer
Bas de Brouwer