• “Hatter, I fear I may never see you again…”
  • “My dear Alice,
    In the gardens of memory
    In the palace of dreams
    that is where you and I will meet”
  • “But a dream is not reality…”
  • “Who is to say which is which…”

Uit ‘Alice Through The Looking Glass’ van Tim Burton

Hendrik Kegels (°1996) studeerde in 2018 af als performer aan de Toneelacademie Maastricht. In zijn werk kijkt hij met een nostalgisch verlangen terug naar een tijd waarin de reus, de schone slaapster of de draak die een schat in je tuinhuis bewaakt, dezelfde waarachtigheid hebben, als de buurman die met zijn hond op de stoep je huis passeert. Deze kinderlijke verwondering en een natuurlijke staat fantaseren zijn de grootste bronnen waar hij uit put. Zijn werk wordt gestuurd door een verlangen om in deze wereld van het kind zijn te vertoeven. Hij tracht met zijn voorstellingen herinnering aan deze werelden bij de toeschouwer op te roepen, en ze uit te nodigen om te geloven in dat wat onwaarschijnlijk lijkt. Hij maakt voorstellingen voor o.a. Frascati (Plankton i.s.m. Anna Verkouteren Janssen), Het Paleis (Kier 4+ i.s.m. Kim Karssen) & Het Laagland (Microlepidoptera i.s.m. Sonja van Ojen) Als acteur werkte hij samen met Anna Verkouteren Janssen in Stallerhof en The lobster, Jetse Batelaan in Echte Vrouwen Joggen in Regenpak (Theater Artemis & Het houten Huis) & Alexander Devriendt (Ontroerend goed)

hendrik.kegels@icloud.com